روزه گرفتن با دروغ گفتن و غیبت کردن  و نان کسی را آجر کردن جور در نمی آید.

دهان روزه باشد اما فکر با بافتن ریسمان بد خواهی تغذیه کند چه فایده؟

ساعت ها غذا نخوردن و آب ننوشیدن را هر روز تکرار کنیم اما لحظه ای برای بهتر بودن و انسان تر بودن تدبیر نکنیم، چه نتیجه؟